Waarom ik deze weblog schrijf.

Al zolang ik actief ben binnen de architectuurpraktijk, verbaast het me hoe verschillend geschoolde architecten en stedenbouwers enerzijds en het grote publiek anderzijds over de gebouwde omgeving praten en schrijven. Waar architecten en stedenbouwers in vakbladen de diepte ingaan, zich richtend op de technische details (in bladen als De architect, Detail, Bouw) dan wel de sociologische, filosofische aspecten (in Oase en Archis/Volume,) gaat de beschrijving van architectuur in dagbladen en op tv niet dieper dan de globale gebouwvorm of de gevel en de dooddoener of iets mooi of lelijk is. Er bestaan nauwelijks platforms waar architecten en stedenbouwers aan het grote publiek uitleggen waarom de gebouwde wereld is zoals zij is.

Dit is jammer want er zijn onmiskenbaar voordelen aan meer begrip tussen ontwerpers en het grote publiek. Het begint al bij de opgave. Wanneer inzichtelijk zou worden gemaakt met welke opgave een opdrachtgever bij een architect of stedenbouwer komt, hoeveel geld er beschikbaar is en voor welke doelgroep het gebouw is bestemd, zou de helft van een gebouw al zijn verklaard. Uiteraard moet daarna óók de andere helft, namelijk hoe vanuit de opgave een gebouw is ontwikkeld, aan de orde komen. Met enige uitleg zou veel inzichtelijker worden waarom de gebouwde omgeving is zoals zij is en zouden discussies zich niet langer moeten afspelen op het niveau van de gebouwvorm of de gevel.

Maar er is een nog veel belangrijker argument om de wording van architectuur en stedenbouw zo veel mogelijk te delen met het grote publiek. Dit heeft te maken met de aard van de disciplines. Architectuur en stedenbouw hebben het vermogen om ordening aan te brengen, menselijk gedrag te sturen, ze kunnen daarmee uitdrukken hoe een samenleving zou moeten functioneren en dit naar buiten representeren in de gevel. Daarnaast dragen architectuur en stedenbouw bij aan de alledaagse beleving. Het maakt nogal uit of je elke dag werkt in een prettige kantooromgeving, huiswaarts rijdt door een mooi landschap en thuiskomt in een fijne woning. Architectuur en Stedenbouw zijn kortom, ordenende, maatschappelijke disciplines en de impact op onze beleving is groot. De disciplines zouden daarom door een veel groter publiek worden besproken, zoals dat ook gebeurt met bijvoorbeeld onze veiligheid en ons onderwijssysteem. Het gaat ons allemaal aan.

Met deze serie artikelen wil ik het wordingsproces van architectuur en stedenbouw onder de publieke aandacht brengen. Gedurende het jaar 2013 zal ik een omzwerving maken langs Nederlandse architectuur en planning van de laatste 100 jaar. Ik heb een selectie van 50 Nederlandse projecten gemaakt, waarvan ik er wekelijks één gebruik als kapstok om een bepaald thema te duiden. Vragen die ik probeer te beantwoorden zijn: Met welke opdrachten komen mensen bij architecten en stedenbouwers? Volgens welke ideeën deze vervolgens zijn uitgewerkt? Hoe is het resultaat ten slotte in gebruik genomen?

Ik richt mij nadrukkelijk op een breed publiek: vakgenoten én mensen die minder van architectuur en stedenbouw afweten. Voor het grote publiek probeer ik zo veel mogelijk inzicht te verschaffen en begrip te kweken voor de complexiteit waarbinnen een gebouw wordt ontwikkeld. Architecten en stedenbouwers probeer ik te verleiden af en toe uit hun technische of filosofische hoek te komen en hun vak te zien als een discipline met directe maatschappelijke betekenis. Ik wil, kortom, in één serie vakgenoten en leken aanspreken en uitnodigen tot discussie. Reacties op artikelen worden zeer op prijs gesteld!

Ik spreek de hoop uit dat mensen na het lezen van deze serie daadwerkelijk meer inzicht hebben in waarom de gebouwde wereld er uitziet zoals zij er uitziet. Dat deze serie een opmaat wordt om de directe, maatschappelijke rol van architectuur en stedenbouw opnieuw voor het voetlicht te brengen en mag uitmonden in een levendig, breed maatschappelijk architectuurdebat over het hoe en waarom van onze gebouwde omgeving.

Publicatie elke dinsdagochtend, www.archissey.nl. Ik heb nu al een preview gepubliceerd van de onderwerpen die wekelijks aan de orde komen. Suggesties zijn welkom!

Volg hier de tweewekelijkse update van dit blog op twitter.

Volgende week, in het eerste artikel van deze serie, staat de architectuur van de gezondheidszorg centraal. Hoe komt het toch dat een gemiddelde kliniek zo onprettig aanvoelt en waarom is juist de belevingswaarde van gebouwen voor gezondheidszorg zo belangrijk? Revalidatiekliniek ‘Groot Klimmendaal’ in Arnhem, ontworpen door architect Koen van Velsen is een positieve uitzondering en dient als ‘kapstok’ van het artikel.

Tot volgende week!

Pepijn Bakker, januari 2013

—————————————-

Pepijn Bakker (1981) is regiocoördinator West van de Bond Nederlandse Architecten (BNA) en gastdocent bij masterproject ‘Studio Amsterdam’, faculty of architecture, TU Delft. Voorheen werkte hij onder andere bij architectenbureaus Koen van Velsen en MVRDV en was hij betrokken bij diverse onderzoeksprojecten, onder andere naar de ruimtelijke effecten van bevolkingskrimp. Klik hier voor meer informatie.

Advertenties

4 thoughts on “Waarom ik deze weblog schrijf.

  1. Leuke site, mijn complimenten.
    Een suggestie van mijn kant is de ecologische wijk Eva Lanxmeer in Culemborg. Deze wijk is meer dan alleen architectuur of stedenbouw. Hier is stedenbouw op de juiste manier toegepast: niet het rangschikken van stenen maar het bouwen van sociale verbanden.

  2. Mooi initiatief om de afstand tussen gebruikers en ontwerpers van gebouwen te verkleinen. In een notendop ook gebouwen waar we trots op mogen zijn. Met verwachting kijk ik uit naar meer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s